مگر اينكه بمقدار يك نى ( مثلا يك متر ونيم ) با أو فاصله داشته باشد . جذام دوگونه است : جلدي - عصبى ، جلدي در مخاط بيني ودهان وحنجره پيدا مىشود ، زبان ولوزتين را بزرگ مىكند ، پوست بدن وصورت را جمع مىنمايد وگاهى در غضروف بيني افتاده ، آنرا مىخورد واز بين مىبرد . جذام عصبى در پى دست وپا افتاده آنرا بي حس مىكند بطوريكه آسيب ببيند ودرد را نفهمد . بسوزد وملتفت نشود ، گاهى در عضلات افتاده ابتدأ ايجاد درد مىكند بعدا حس درد را از بين مىبرد . مثلا در پلك چشم افتاده آنرا كوتاه كرده ، چشم درست با أو بسته نمىشود . گاهى در غدد تناسلى مرد وزن افتاده بيضه مرد را متورم ميسازد وقاعده زنان را نامرتب ساخته تخمدان - ها را صلب كرده ، آنها را نازا مىكند وگاهى در رحم افتاده رحم را مجروح ميسازد وطفل را مصدوم مىكند . جذام چون در بيني افتاد ، ابتدأ ايجاد زكام مىكند ولذا در جلد چهاردهم بحار الأنوار از رسول الله صلى الله عليه وآله نقل شده كه فرمودند : ( ما من انسان الأوفى رأسه عرق من - الجذام فيبعث الله ثمة عليه الزكام فيذيبه ) يعنى در سر هر كسى رگى از جذام پيدا مىشود خداوند زكام را بر بيمار مسلط مىكند تا جذام را آب كند . بارى جذام بيمارى خطرناكى است كه امام صادق ( ع ) مىفرمايد : بآنها كمتر نظر كنيد ونزد ايشان نرويد وچون برايشان بگذريد تند رد شويد . در طب جديد ، دانشمندان باكتريولوژى ( مىكرب شناسى ) ثابت كرده‌اند كه ميكرب جذام بمسافت يك مترونيم كه از مجذوم فاصله داشته باشد ، در هوا ضعيف وكم است ودرباره بيماران سل نيز همينطور معتقدند . يك دانشمند فرانسوى مىگويد : بر خلاف آنچه پاستور تصور مىكرد ميكروب كوچكترين موجود زنده نيست بلكه خود مىكرب از موجودات ذره بيني ديگرى تركيب مىشود كه آنها را ( ميوروزيما ) ناميده‌اند اين ذرات در موقعيكه سلول هاى تن ، درست كار مىكنند صدمه به بدن نمىرسانند بلكه با سلولهاى ديگر همكارى مىكنند ولى همينكه اختلالى در مزاج پيدا شد ، موقع را غنيمت شمرده دسته بدسته بانقلاب ميپردازند .